درون کلبه تاریک است

خروس بر روی پرچین می دمد هر دم

و من در اندیشه ات غرق و

                                    تــــو

در اندیشه ی صیدت، بروی آب

و صیدت در طمع، بی تاب.


خروس بر روی پرچین می دمد هر دم

و نیز کودک، کنار من

و من در خاطراتت غرق و

                                تــــو

        آسوده و آرام.


90.4.20